Publikacje sponsorowane i reklama w serwisie o Rabce-Zdroju. Zobacz ofertę

Gorce z Rabki: wyjścia całodniowe dla wprawnych

Wieza widokowa na polczakowce

Gorce leżą między Rabką, Nowym Targiem i doliną Dunajca i mają opinię pasma dla tych, którzy byli już wszędzie indziej. To krzywdzące uproszczenie, ale zawiera prawdę: Gorce nie robią wrażenia z daleka. Robią je dopiero z polany na grzbiecie, po kilku godzinach marszu przez las.

Charakter pasma

Gorce są górami leśnymi. Przez większość trasy idzie się pod okapem drzew, a widok pojawia się nagle, gdy szlak wychodzi na polanę. To zmienia sposób planowania: punktem docelowym nie jest szczyt, tylko konkretna polana albo odcinek grzbietu.

Drugą cechą jest rozległość. Odległości między punktami bywają większe, niż wynikałoby z mapy oglądanej pobieżnie, bo szlak wije się po stokach zamiast iść prosto. Czas przejścia rośnie nie od stromizny, tylko od dystansu.

Trzecią jest cisza. Ruch turystyczny koncentruje się w Tatrach i na kilku najbardziej znanych szczytach Beskidów. W Gorcach w dzień powszedni poza sezonem można nie spotkać nikogo przez kilka godzin. To atut i zarazem powód, żeby nie iść samemu bez poinformowania kogoś o trasie.

Jak zaplanować dzień

Etap Co zrobić
Wieczór przed Wybór trasy, pobranie mapy offline, przygotowanie plecaka, sprawdzenie prognozy
Rano Ponowne sprawdzenie pogody, wyjście najpóźniej o ósmej latem
Podejście Tempo, przy którym da się rozmawiać; przerwy co godzinę, krótkie
Punkt zwrotny Godzina ustalona z góry - mija, zawracacie niezależnie od tego, gdzie jesteście
Zejście Wolniej niż się chce; większość urazów zdarza się na zejściu
Powrót Dwie godziny zapasu przed zmierzchem

Zasada punktu zwrotnego jest najważniejsza i najczęściej łamana. Ustalenie z góry godziny, o której zawracacie, chroni przed sytuacją, w której cel jest już blisko, a słońce nisko.

Główny Szlak Beskidzki

Przez okolicę przebiega najdłuższy szlak pieszy w polskich górach. Dla osoby planującej jednodniowe wyjście ma to znaczenie praktyczne: odcinki GSB są dobrze oznakowane, uczęszczane i prowadzą grzbietem, więc dają najwięcej widoków przy najmniejszym ryzyku pomyłki.

Warto potraktować go jako oś, z której schodzi się szlakami bocznymi do dolin. Taki układ pozwala zaplanować przejście w jedną stronę z powrotem komunikacją zamiast tą samą drogą.

Czego nie lekceważyć

Burzy. W Beskidach rozwija się najczęściej po południu i zastaje ludzi na odsłoniętym grzbiecie. Prognoza sprawdzona rano jest ważniejsza niż ta z poprzedniego wieczoru.

Mgły. Na rozległych polanach przy złej widoczności łatwo zgubić kierunek, bo brakuje punktów odniesienia. Mapa offline i kompas w telefonie rozwiązują to w trzydzieści sekund, ale trzeba je mieć przed wejściem w mgłę.

Czasu na zejściu. Powszechne złudzenie mówi, że zejście jest dwa razy szybsze. Przy zmęczeniu i stromym terenie bywa równie długie jak podejście.

Kleszczy. Gorce są zalesione i ciepłe. Po powrocie warto się obejrzeć, zwłaszcza po przejściu przez wysokie trawy na polanach.

Co zabrać

  • Woda: minimum półtora litra na osobę, latem więcej
  • Jedzenie na cały dzień plus rezerwa
  • Kurtka przeciwdeszczowa i dodatkowa warstwa ocieplająca
  • Czołówka z naładowanymi bateriami
  • Mapa offline i powerbank
  • Apteczka z plastrami na otarcia i bandażem elastycznym
  • Kije trekkingowe, jeśli macie kolana po czterdziestce

Dla kogo to nie jest

Dla osób, które chcą zobaczyć widok i wrócić w dwie godziny - na to są krótsze wyjścia opisane osobno. Dla dzieci poniżej wieku szkolnego. Dla kogoś, kto wychodzi po południu. I dla osoby bez butów z bieżnikiem, bo to jedyny element wyposażenia, którego niczym nie da się zastąpić.

Krótsze trasy opisujemy w dziale Szlaki i trasy, a inne formy aktywności w dziale Sport i rekreacja.

Najczęstsze pytania

Czym Gorce różnią się od Beskidu Wyspowego?

Beskid Wyspowy to pojedyncze szczyty wyrastające z dolin, z krótkim i wyraźnym podejściem. Gorce są bardziej zwarte, zalesione i rozległe, a widoki otwierają się na polanach, nie na wierzchołkach. W praktyce oznacza to dłuższe odcinki w lesie i większe odległości między punktami widokowymi.

Ile trwa całodniowe przejście?

Typowe wyjście grzbietowe z powrotem to od sześciu do dziewięciu godzin marszu z przerwami. Przy planowaniu warto liczyć nie kilometry, tylko czas z drogowskazów powiększony o jedną trzecią, i zostawić zapas na powrót przed zmrokiem.

Czy w Gorcach są schroniska?

Tak, na grzbiecie działa baza turystyczna, ale nie należy zakładać, że po drodze będzie gdzie kupić wodę i jedzenie. Godziny i dostępność bywają sezonowe, więc zapas trzeba nieść ze sobą.

Czy trzeba mieć specjalny sprzęt?

Nie, to teren bez odcinków wymagających asekuracji. Konieczne są buty z bieżnikiem, kurtka przeciwdeszczowa, zapas wody, mapa offline i czołówka. Kije trekkingowe wyraźnie pomagają przy długich zejściach.

Kiedy Gorce są najładniejsze?

Wrzesień i pierwsza połowa października: przejrzyste powietrze, kolory i stabilniejsza pogoda niż latem. Wiosną trzeba liczyć się z błotem i resztkami śniegu w wyższych partiach dłużej, niż sugeruje kalendarz.